வேதாத்திரி மகரிஷி சித்தர் நந்திதேவரின் அம்சமாவார். தியானம் மற்றும் சுயபரிசோதனை இரண்டுமே தனிநபருக்கு தன்மாற்றத்தையும், அமைதியையும் அளிக்கக்கூடிய சிறந்த கருவிகள் என்று மகரிஷி வலியுறுத்தினார். "தனிமனித அமைதியின் மூலம் உலக அமைதி", என்ற குறிக்கோளையே மூச்சாகக் கொண்டு வாழ்ந்தார். மகரிஷி அனைவருக்கும் ஏற்ப, குறிப்பாக இல்லற வாழ்வில் உள்ள மக்களுக்கும் ஏற்ப ஆன்மிகப் பாதையை வகுத்தளித்தார். அதனாலே அனைவராலும் அவர் ‘பாமர மக்களின் தத்துவ ஞானி' என்று அழைக்கப்பட்டார்.

ஆன்மிகம், மனம், ஜீவ காந்தம், எளியமுறை உடல் பயிற்சிகள், உலக அமைதி உள்ளிட்ட பல்வேறு தலைப்புகளில் அவர் பற்பல நூல்களை எழுதியுள்ளார். அவர் ஒரு கவிஞராகவும், ஹோமியோபதி, சித்த மருத்துவம் ஆகியவற்றில் நிபுணராகவும் இருந்தார்.

மகரிஷிக்கு, இராமலிங்க அடிகளாரின் (வள்ளலார்) தரிசனம் கிடைத்தது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது, மேலும் வள்ளலார் தனது சூக்கும வடிவில், வேதாத்திரி மகரிஷியுடன் 12 ஆண்டுகள் ஒன்றுகலந்து இருந்தார், இந்த காலகட்டத்தில் தான் குறிப்பாக மகரிஷி பல கவிதைகளை இயற்றினார், அவை இன்றும் மக்களால் புரிந்துகொள்ள கடினமானவையாகவே உள்ளன. இந்த படைப்புகள் அனைத்தும் வள்ளலார் மகரிஷிக்கு அளித்த பரிசாகும், மேலும், இதனால் மகரிஷியின் ஆயுட்காலமும் நீண்டது/அதிகரித்தது.

வேதாத்திரி மகரிஷி 2006 ஆம் ஆண்டு மார்ச் 28 ஆம் தேதி சமாதி அடைந்தார், வருங்கால மக்கள் புரிந்து கொள்ளவும், பின்பற்றவும் ஒரு பெரிய ஆன்மிக பொக்கிஷத்தையும், போதனைகளையும் விட்டுச் சென்றுள்ளார்.

வேதாத்திரி மகரிஷி சித்தர் நந்திதேவரின் அம்சமாவார்.